حسابهای ملی فصلی، مجموعه‌ای از سريهای زمانی فصلی را که در يک چارچوب حسابداری استاندارد هماهنگ شده‌اند، تشکيل می‌دهد. تعاريف، مفاهيم، طبقه‌بنديها و قواعد حسابداری ملی فصلی همانند حسابهای ملی سالانه بوده و مهمترين اهدافی که در تدوين حسابهای ملی سالانه در نظر گرفته می‌شوند در حسابهای فصلی نيز مصداق می‌يابند.

هدف عمده از حسابهای ملی فصلی فراهم ساختن تصويری از تحولات جاری اقتصاد است. از اينرو ويژگی‌هايی همچون دقت، جامعيت، انسجام منطقی، بهنگام بودن و تفصيل متعارف از جمله الزامات تهيه حسابهای ملی فصلی محسوب می‌شوند. در صورت تامين ويژگی‌های مذکور، حسابهای فصلی چارچوبی را فراهم می‌آورند که می‌توان از آن در زمينه ارزيابی، تجزيه و تحليل و بازنمايی تحولات جاری اقتصاد مورد استفاده قرار داد. بعلاوه، تحليل روابط پويا بين متغير‌های کلان اقتصادی، تجزيه و تحليل سيکل‌های تجاری، بررسی موقعيت اقتصاد در کوتاه‌مدت و يا تحت شرايط تورمی و بلاخره کنترل نتايج حسابهای ملی سالانه از ديگر مزايای حسابهای فصلی بشمار می‌آيند.

ذکر اين نکته حائز اهميت است که دستيابی به اهداف فوق‌الذکر زمانی امکان‌پذير است که محاسبه و برآورد حسابهای ملی فصلی بر مبنای داده‌ها و اطلاعات قابل اتکاء جاری انجام گردد. به بيان ديگر، مزيت اصلی حسابهای فصلی در ارائه تصوير جاری بخش واقعی اقتصاد به منظور اتخاذ تصميم در مورد روند فعلی آن است.

اداره حسابهای اقتصادی بانک مرکزی جمهوری اسلامی ايران در راستای گسترش مجموعه حسابهای ملی و برآورده ساختن هرچه بيشتر نيازهای آماری جامعه، اقدام به تهيه و تدوين حسابهای فصلی نموده است. مجموعه حسابهای ملی فصلی شامل سريهای زمانی سالهاي 87-1367 می‌گردد. سريهای فصلی به قيمتهای جاری و ثابت سال 1376 تهيه شده‌اند. بعلاوه، به منظور تامين نيازهای متفاوت کاربران، نتايج حسابهای ملی فصلی به تفکيک ارقام قبل از تعديل و ارقام پس از تعديل ارائه شده‌اند.